Op kerstavond opent paus Franciscus de heilige deur van de St.-Pieter als begin van een regulier heilig jaar (Iedere 25 jaar). Het motto is: De hoop zal je niet teleurstellen. We mogen positief in het leven staan, want niets zal ons kunnen scheiden van Christus. Hij geeft ons hoop. Deze hoop sluit aan bij een verlangen in iedere mens; bijvoorbeeld de wens en roep om vrede die in ieder hart leeft. En ook noemt de paus – als oecumenisch motief – degenen die hun leven voor Jezus gegeven hebben: de martelaren uit de verschillende christelijke denominaties.  Zij getuigen met hun leven dat Christus onze hoop is! Wij zijn pelgrims van hoop.

Kerstmis 2024 staat met de onrust en dreigingen die er in de wereld zijn, misschien wel dichter bij het eerste kerstfeest dan andere jaren. Toen Jezus geboren werd was het ook geen romantische stille heilige nacht. De vlucht naar Egypte toont ons hoezeer de dreiging het heilig huisgezin geraakt heeft. Zij hebben vervolgens jaren in de vreemde gewoond. Daarom is er nu alle reden om  Geboorte van Jezus uitdrukkelijk te vieren, als een feest waarin God naar onze wereld komt. Het Kind in de kribbe brengt ons hoop. Ik verwijs graag naar de brief van de Nederlandse bisschoppen aan de vooravond van het Heilig Jaar: https://www.bisdom-roermond.nl/Bisschoppelijke-brief-Heilig-Jaar-2025

Meer dan ooit hebben we de Vredesvorst nodig. Daarom nodig ik je uit voor de vieringen van Kerstmis. Hieronder een overzicht van de vieringen in onze Emmaüsparochie. Mét Jezus zijn we nooit alleen. Zíjn kerstgeschenk aan ons is zijn leven dat Hij met ons deelt. Daarvoor is Hij in onze wereld gekomen en in Bethlehem geboren. Als Gods Zoon wordt Hij een van ons. Laten we Kerstmis niet zonder Jezus vieren.

Zalig kerstfeest en gelukkig 2025; dat wens ik je namens het Kerkbestuur, de kerngroepen van onze parochies en namens kapelaan Danny Horsch en catechist Wilma Moelker. 

Op het einde van het jaar past ook een dankjewel aan ieder die meebidt, sponsort, geeft of  vrijwilliger is. Oprecht dankjewel voor dit samen-kerk-zijn. Dank naar God past ons op Oudjaar; we danken we in een H. Mis om 19 uur voor het goede van het afgelopen jaar. En we leggen ook onze moeilijkheden en zorgen op het altaar. Uitdrukkelijk doen we dat in de  Mis op Oudjaar 2024 is om 19.00 uur in de abdijkerk.

Daarna is ieder op Nieuwjaar welkom op de pastorie, Wijngaard 11 Thorn, om elkaar tussen 12u – 13u het allerbeste voor 2025 te wensen, in een zalig, gelukkig en gezegend Nieuwjaar.

Wim Miltenburg fso, pastoor-deken

Vieringen met Kerstmis

24 december: Kerstavond

16.00 u Heel: Kindje Wiegen

16.30 u Hunsel: Gezinsmis

17.30 u Beegden: Vigiliemis – Harmonie & kerkkoor

18.30 u Heel: Viering Daelzicht

18.30 u Thorn: Gezinsmis m.m.v. jeugd- en middenorkest Harmonie St.-Michael

19.30 u Wessem: Nachtmis m.m.v. Unity – Koor Wessem

20.00 u Heel: Nachtmis met kerkkoor o.l.v Harry Philipsen

21.00 u Ittervoort: Nachtmis met kerkkoor o.l.v Marij Berkers

22.30 u Thorn: Nachtmis – met gelegenheidskoor + fluitiste Willy Moors

25 december: 1^e Kerstdag

08.30 u Panheel: Dageraardsmis met koorzang

09.00 u Ell:  Dageraadsmis met kerkkoor gregoriaans + kerstliederen

10.00 u Wessem: Dagmis van Kerstmis met dameskoor o.l.v. Daniel Jansen

10.30 u Neeritter: Dagmis van Kerstmis met Koor Zang & Vriendschap

26 december: 2^e Kerstdag

09.00 u Hunsel: H. Mis met kerkkoor o.l.v Marij Berkers

09.30 u Thorn: H. Mis met organist Daniel Jansen en volkszang (kerstliederen)

10.30 u Heel: H. Mis – hoogfeest van patroon St.-Stephanus met kerkkoor & ensemble Harmonie

10.30 u Ittervoort: H. Mis volkszang (kerstliederen)

Oud- en Nieuwjaar

31 dec. 19.00u Thorn: gezongenH. Mis o.l.v. Marij Berkers

1 jan. 10.30u Beegden: H. Mis met koor o.l.v. Daniel Jansen, aansluitend in Thorn: 12u – 13u: nieuwjaarsreceptie pastorie (Wijngaard 11 Thorn)

Jezus komt door Maria in onze wereld en wij komen door Maria tot Jezus. Zo is de advent een mariale tijd. Het Mariafeest Onbevlekte Ontvangenis valt altijd in de advent: 8 december. Dit jaar vieren we het een dag later: maandag 9 december omdat 8 december juist op een zondag valt. ’s Avonds 19 uur hebben we de H. Mis in de Kapel Onder de Linden. Vanwege Maria Onbevlekt Ontvangenis een H. Mis met een feestelijk karakter.

De Kapel Onder de Linden is een Loretokapel en een van de titels van de Marialitanie – de litanie van Loreto – betreft het mysterie van haar Onbevlekte Ontvangenis: Koningin zonder erfsmet ontvangen. Met het oog op haar goddelijk Moederschap is Maria gevrijwaard van de erfzonde. Op voorhand is zij door Jezus hiervan verlost. Het feest past bij de advent, maar moeten we niet verwarren met de maagdelijke geboorte – ook een mysterie dat we met Kerstmis vieren. De datum 8 december is negen maanden voor het feest van Maria Geboorte op 8 september. Maria Onbevlekt Ontvangenis laat ons zien welke speciale plaats Maria in de Verlossing heeft.

We steken gemakkelijk een kaarsje aan voor Maria. Zo brengt Maria ons bij haar Zoon Jezus. Wie Maria vasthoudt in zijn geloof mag zich bij haar veilig weten, wat er ook gebeurt. Gaan we in deze advent die veilige en zekere weg naar Bethlehem. Met Maria wordt het een zalig kerstfeest.

Wim Miltenburg fso, pastoor-deken

In verschillende kerken en kapellen in parochiefederatie Emmaus plaatsen we in de advent een mand om houdbare producten te verzamelen. De MOV-werkgroep maakt hier op donderdag 12 december pakketten van voor mensen hier ter plekke die goed een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Van harte beveel ik dit aan om onze solidariteit met hen uit te drukken. Het past bij de advent. We bereiden ons voor op Jezus die juist gekomen is voor de armen. Zo kunnen we mensen in uitzichtloze situaties hoop brengen.

Het sluit ook aan bij het komend heilig jaar (24 december 2024 – 6 januari 2026) dat paus Franciscus de titel heeft meegegeven de hoop zal je niet teleurstellen. Wij zijn  Pelgrims van Hoop. Christelijke hoop is geworteld in Gods liefde en stelt daarom niet teleur. Want we hebbend e zekerheid dat niets ons kan scheiden van Gods liefde (vgl. Rom. 8, 35.37-39). Zo’n teken van hoop is bijvoorbeeld het verlangen naar vrede dat in ieder hart leeft. “Moge het Jubeljaar ons eraan herinneren dat zij die vrede stichten ‘kinderen van God’ genoemd zullen worden.” 

Het is nodig, zo schrijft hij, aandacht te schenken aan het zovele goede dat in de wereld aanwezig is, om niet te vervallen in de verleiding te denken dat wij overweldigd worden door kwaad en geweld. “De tekenen van de tijd , ….. vragen erom veranderd te worden in tekenen van hoop.”

Advent is tijd van hoop en verwachting. Met onze lokale adventsactie kunnen we die hoop concreet maken. Dank aan de MOV-leden die de voedselpakketten als kerstpakketten maken en bezorgen. En  …  we zijn blij met adressen van mensen die  zo’n steuntje in de rug goed kunnen gebruiken.

Wim Miltenburg fso, pastoor-deken

Het meest tragisch aan de oorlogen zijn de vele doden. Bij Rusland-Oekraïne gaan er schattingen rond van 300.000. Na duizend dagen oorlog zijn dat driehonderd doden per dag. Zoveel onschuldige slachtoffers, die de oorlog in gejaagd zijn. Verdriet in zoveel families. En in dit oorlogsgeweld sterven zovelen onvoorbereid.  

In november bidden we voor onze doden; vergeten we daarbij deze voor ons naamloze doden niet. Wij denken aan hun families en beseffen dat zij bij hun sterven voor God verschijnen en in zijn licht hun leven overzien. Ongewild zijn zij de oorlog ingestuurd. Hun sterven kunnen wij niet tegenhouden; bidden we dat het moment waarop ze hun leven aan God terug moeten geven niet onvoorbereid is en zij Gods barmhartigheid ervaren.

Deze bede kunnen we uitspreken in het licht van Christus Koning waarmee we zondag 24 november het kerkelijk jaar afsluiten. “Ik ben geen koning zoals de koningen van deze wereld. Als ik een aardse koning was, dan zouden mijn dienaren wel voor Mij gevochten hebben” (Joh. 18, 36). Jezus’ koningschap voltrok zich 2000 jaar gelden al te midden van geweld. Hij was zelf slachtoffer van intriges, verraad en politieke macht. Zo wilde de Boze de Verlossing en de komst van Gods Rijk tegengaan.

Houden we bij alles wat er in onze tijd gebeurt Jezus voor ogen om Hem Koning over ons leven te laten zijn en ons niet mee te laten slepen in het geweld. Van een langdurige oorlog heeft nog nooit iemand geprofiteerd. Bidden we voor stappen tot vrede.

Jezus heeft Hij zijn leven op het kruis gegeven.  Onze inzet voor de vrede kan zijn: een slachtoffer adopteren in onze gebeden, een H. Mis meevieren voor een dode voor wie niet gebeden wordt, of ook het aan God opdragen van onze  lasten van iedere dag. Hoe machteloos we ons ook voelen, zo kunnen we een bijdrage geven aan de komst van Gods Rijk van vrede en gerechtigheid. Want zijn Rijk gaat over de grenzen van de dood. Vieren we Christus Koning.

Wim Miltenburg fso, pastoor-deken

De  gregoriaanse Schola Cantorum en het gemengd koor Gloria Deo hebben aangeboden om op zondag 27 oktober om 9.45 uur in de abdijkerk de H. Mis te zingen. Dit koor zingt normaliter twee keer in de maand de zondagse Mis in de St.-Bonifatiuskerk te Rijswijk. Eerst zou alleen de gregoriaanse schola komen, maar toen werd heel het koor enthousiast en zullen zij met schola en gemengd koor aanstaande zondag een mooie H. Mis zingen. Ik heb de dirigent-organist Gerard Legierse  al laten weten dat in onze regio het kerkbezoek wat minder is dan in Rijswijk. Het zou fijn zijn als we toch met een royaal aantal mensen deze Eucharistie meevieren. Daarom van harte welkom!

Allerzielen

Het zijn gevoelige dagen. We missen onze dierbaren. Ons geloof biedt een troost want ons geloof gaat over de grens van de dood heen. Wij zien nog wazig; “maar dan zal Hij de sluier verscheuren die over de volken ligt en de doek die alle naties bedekt” (Jes. 25,7) Troostend vind ik altijd dat we nog veel voor onze dierbaren kunnen betekenen: ons gebed en H. Misoffer komt hen ten goede. We bidden om zegen voor mensen die nog onder ons zijn, maar waarom zouden we dat niet kunnen doen voor de zielen van de overledenen. Zij  kunnen niet meer voor zichzelf bidden, wel voor ons. Wij kunnen el voor hen ten beste spreken. Dat is ook de diepe betekenis van een misintentie. We dragen de H. Mis op voor de gestorvenen opdat zij spoedig in de hemel mogen zijn; zo begeleiden we hen met gebeden op hun weg naar het hemels Vaderhuis. En daar zal hun voorspraak voor ons nog weer krachtiger worden als we hun naam in onze gebeden noemen.

Het laat ons iets zien van de band tussen ons die de goede strijd nog moeten voeren; de zielen van overledenen die ‘beseffen dat ze nog loutering nodig hebben’ en voor wie wij bidden; en de heiligen in de hemel, tot wie wij bidden en van wie we hulp mogen ontvangen. In het heldere licht van Gods aanschijn wordt alles helderder – zowel de goede daden als de slechte. En dan is het mooi een beroep op Gods barmhartigheid te mogen doen. In Jezus heeft God ons laten zien dat Hij barmhartig is. En dat passen we biddend toe op onze dierbaren als we een H. Mis voor iemand opdragen. Jammer is dat dit besef wat aan het verdampen is en er daardoor minder misintenties worden opgegeven. Terwijl we juist in een H. Mis zoveel genade – kracht, hulp en steun – kunnen verkrijgen, voor onszelf, maar evenzeer voor degenen voor wie de intentie is. En zo onze dierbaren een plaats geven, geeft ons ook troost en steun. Een misintentie is een mooi cadeau voor de dierbaren die we niet kunnen en willen vergeten. En, het versterkt onze hoop op het weerzien van hen in het hemels Vaderhuis.

In de vakantie was ik in Genk en was geraakt door de tentoonstelling in de dekenale St.-Martinuskerk over zeven huisjes. Ik vond het gewoon mooi opgezet. De tentoonstelling is tot eind september. Ik ga er graag nog eens naar toe en nodig parochianen en anderen uit mee te gaan. Mijn voorstel: dinsdag 10 september, zaterdag 14 september, of woensdag 18 september vertrek ca. 13.30u (terug thuis ca. 17u). Carpoolend moet dit lukken. Als je mee wil, stuur mij dan aub een appje met voorkeursdag: 06 22 55 55 21.

Wim Miltenburg fso, pastoor-deken

Op de parochiesite van de St.-Martinuskerk in Genk lees ik de achtergrond en de opzet:

Nergens smaakt het water zo lekker als thuis. Vakantie is leuk, maar het is toch wel fijn om weer in je eigen bed te kunnen slapen … Thuis: voor iedereen betekent dat wat anders.

Enkele vrijwilligers in de dekenale Sint-Martinuskerk Genk zijn aan de slag gegaan met het erfgoeddag-thema dit jaar: thuis en hebben het toegespitst op de geloofsbeleving in de huiskamer. 

Kinderen kunnen op bezoek gaan in de tent van Abraham, de huisjes van de Heilige Familie, Zacheüs, Marta en Maria, de Emmaüsgangers, de bovenzaal van de apostelen en een huisje van de eerste christenen. Ieder huisje is compleet ingericht.
Na erfgoeddag 2024 komen scholen in die week de (interactieve) tentoonstellingen bezoeken. Vanaf Pinksteren is de kerk dagelijks geopend tussen 14 en 17 uur tot eind september. 

Wat is er te beleven

* Ieder huisje heeft zijn kruisje: tentoonstelling over geloofsbeleving in de huiskamer (op initiatief van Vrienden van de Sint-Martinuskerk). 
* Kom maar binnen. Bijbelse huiskamers: zeven interactieve Bijbelse huiskamers (ook voor kinderen en gezinnen) (op initiatief van Vrienden van de Sint-Martinuskerk).

Thuiskomen in de (Sint-Martinus)kerk Genk

Tijdens mijn vakantie kwam ik bij een actie rondom St.-Christoffel de suggestie tegen om voor iedere 1000 kilometer die je zonder ongelukken gereden hebt € 1 te doneren. Misschien een richtbedrag voor onderstaande MIVA-actie. Dit kan bij de collecte in onze kerken, maar rechtstreeks overmaken kan ook via de link in onderstaand artikel van de MIVA.

Wim Miltenburg fso, pastoor-deken

Kraamkliniek zonder ambulance: “Wat als het mis gaat?”

Op 24 en 25 augustus 2024 vindt de MIVA-collecte plaats in de katholieke kerken. Dit jaar vraagt Stichting MIVA urgente aandacht voor levensreddende geboortezorg in afgelegen Zambia. Met regelmaat moeten vrouwen hun baby hier langs de kant van de weg ter wereld brengen. Met alle gevolgen van dien. Een ambulance kan onnodige sterfte voorkomen. Help jij mee?

Verloskundige Zelly voelt zich machteloos. Haar kraamkliniek heeft namelijk geen vervoer. Zonder ambulance kan zij in noodsituaties niets doen. Vrouwen kunnen, als ze veel geluk hebben, achter op een ossenkar naar het grote ziekenhuis worden gebracht. Maar meestal zijn ze aan hun lot overgelaten.

Het verschil tussen nieuw leven en de dood ligt hier heel dicht bij elkaar. Tijdens de kerkcollecte in augustus zamelt MIVA daarom geld in voor een ambulance bij de kliniek van Zelly. Zodat geen (nieuwe) levens meer verloren hoeven te gaan.

Zelly maakt heel wat aangrijpende situaties mee. “Laatst kwam een vrouw op het nippertje strompelend bij de kliniek aan. Haar weeën waren al in volle gang. Ik kon de baby net op tijd opvangen.” Helaas kent Zelly ook tal van verhalen van vrouwen die onderweg naar de kliniek bevielen waarbij het kindje en soms ook de moeder het niet overleefden.

https://www.miva.nl/collecte-2024

“Als je niet bang bent voor een droom, droom je niet groot genoeg“, sprak  Sifan Hassan vlak voor haar gouden marathon. Zij citeerde daarmee een Amerikaanse boxer. 

In deze zomer onderbreken we op de zondagen zes weken lang de gewone lezing uit het Marcusevangelie om te horen over ons hoogste ideaal. Jezus die ons zegt: “Ik ben het levende Brood.“ Dit is zoveel méér dan wij kunnen dromen: dat Hij onder ons aanwezig wil blijven onder de gedaante van de gezegende hostie. Dit uitleggen of bewijzen schiet altijd tekort; het komt aan op vertrouwen op Jezus woorden.

Het is waard het alledaagse leven in deze vakantietijd te onderbreken om dit geloofsmysterie op ons te laten inwerken. Het raakt ons levensdoel; het bepaalt het eeuwige leven. En het heeft impact op ons leven nu; het mag het doel zijn waarvan wij dromen! Zonder Jezus als dé Allerheiligste dromen wij niet groot genoeg. Het is iedere zondag voor ons bereikbaar. Waarom zouden we dit goud laten liggen? Jezus heeft zijn marathon voor ieder van ons gelopen. En het goud deelt Hij met ons!

Wim Miltenburg fso, pastoor-deken

De symboliek van het hart is in de H. Schrijft nog rijker dan bij ons. Een ingekerfd hart in een boom; een tattoo met een hart – we verstaan onmiddellijk de symboliek ervan. In de H. Schrijft is de symboliek van het hart nog verder:  “Behoed je hart meer dan alles wat je moet behoeden, want daar ontspringt de bron van leven.” Ook het denken wordt in het hart gelegd. En we kunnen dat be-amen: Wanneer we iets willen hebben vinden we er allerlei redenen voor: unieke kans, zo goedkoop, ik heb het echt nodig … ”Kijk in mijn hart, doorzoek al mijn gedachten” (Psalm 139,23). Het hart is de plaats van de beslissing, van de psychische neigingen, de plaats van de waarheid, daar waar wij kiezen voor leven of dood. Het is ook de plaats van de ontmoeting.

Zo mogen we ook het H. Hart van Jezus overwegen. Aan het kruis stroomden uit zijn H. Hart bloed en water om ons het leven te geven. Wie dit mysterie overweegt, kan zich zelfs thuis weten in Jezus’ Hart. Zoals mei aan  Maria is toegewijd is juni toegewijd aan het allerheilgst Hart. In deze maand valt ook het hoogfeest van het H. Hart op vrijdag na de 2^e zondag na Pinksteren.  Beseffen dat Jezus’ liefde voor ons zo groot is dat wij een plaats hebben in zijn Hart.

Wim Miltenbrug fso, pastoor-deken

Resultaat sponsorloop

In onze parochiefederatie – met name in de parochies die behoren bij de Gemeente Leudal -hebben we aandacht gevraagd voor een sponsoractie van Dirk Jimmink op 3 juni. De totale opbrengst was € 7.651,60, zodat de St.-Servaaskapel in Nunhem en het Theehuisje in Baexem ieder € 3.825,80 ontvangen.

https://www.deltalimburg.nl/article/11958/Prachtige+eindopbrengst+sponsorloop+Dirk+Jimmink+voor+theehuisje+Baexem+en+Sint-Servaaskapel+Nunhem

Opbrengst Vastenactie

De voorlopige opbrengst van onze Vastenactie voor ons dekenale project van  het Pope Francis Home in Tamilnadu in India bedraagt: € 9.000,– (Wat na 1 mei door parochies en anderen is overgemaakt is hierin nog niet verwerkt.) Hiermee kunnen bedden, studie- en eettafels, kookgerei, enz. worden aangeschaft voor het creëren van een warme ondersteunende omgeving voor kansarme kinderen. DANKJEWEL aan alle gevers!

“Zelf heb ik van de Heer de overlevering ontvangen die ik op mijn beurt aan u heb doorgegeven: dat de Heer Jezus in de nacht waarin Hij werd overgeleverd brood nam en na gedankt te hebben het brak en zei: ‘Dit is mijn Lichaam voor u. Doet dit tot mijn gedachtenis’ “  (1 Kor. 11, 23v).

In mijn eigen roepingsgeschiedenis heeft de gedachte waarom zijn er nu minder priesters me een aanstoot gegeven om zelf de weg van het priesterschap op te gaan. Om zo het geloof door te geven en de H. Mis te vieren. Nu zijn we een halve eeuw verder en ik moet constateren dat de groep kerkgangers klein is geworden. De oorzaak gaat al verder terug: toen de innerlijke beleving en motivatie niet meer gevoeld werden, was de ziel eruit en bleven het nog slechts overgeleverde gebruiken. De vorige generatie heeft hier doorheen geprikt en voor de huidige generatie is het katholieke geloof grotendeels vreemd geworden. Met als gevolg: we vieren de liturgie met enkele mensen in grote kerkgebouwen. We ontkomen er niet meer aan om deze nu  deels een herbestemming te gaan geven.

Dit is ingrijpend; speciaal voor degenen die er trouw komen en degenen die hierover moeten besluiten, want het gaat om kerken in parochies die al vele eeuwen bestaan:

Beegden: In Beegden is  bij de herbouw van de kerk na WO II een fundament van maaskeien gevonden dat vermoedelijk uit de 13e eeuw stamde en toebehoorde aan een zaalkerkje. In 1242 was er overigens voor het eerst schriftelijk sprake van een parochie.

Ell wordt al in 1242 in de archieven genoemd. De eerste kerk werd in 1823 gebouwd, daarvoor stond er een middeleeuwse kapel. 

Heel, voorheen Catualium genoemd. Het middelpunt van de parochie is de Stephanuskerk waarvan de toren nog dateert uit de elfde of twaalfde eeuw. Hier is de kerk tegenaan gebouwd. Over de parochie lezen we: Tot 1251 was de kerk van Heel de moederkerk van Wessem, Grathem en Beegden.

Hunsel: Omstreeks 1300 werd de romaanse toren in mergelsteen gebouwd. De eigenlijke kerk werd in 1839 vervangen door een bakstenen kerk in neoclassicistische stijl, waarbij de toren behouden bleef. Deze is in 1944 opgeblazen

Ittervoort: Het kerkgebouw dateert uit 1844. De naam Ittervoort werd voor het eerst vermeld in 1252, terwijl er in 1343 melding werd gemaakt van een brug op die plaats. Tot de Franse Revolutie hoorde Ittervoort bij het abdijvorstendom Thorn.

Neeritter wordt na 1100 gesticht op initiatief van het Lambertuskapittel in Luik. In 1143 verschijnt de eerste schriftelijke vermelding: Itera (…) nova oftewel ‘Nieuw-Itteren’. … Het oudste deel van de kerk is een romaanse toren uit de 13e eeuw.

Thorn. Rond 975 werd door H. Ansfried – later bisschop van Utrecht – de abdij gesticht als adellijk benedictinessenklooster. De kerk werd grotendeels gebouwd in de 14e eeuw en verving een ouder bouwwerk, waarvan enkele stenen in de toren en de crypte nog bewaard zijn.

Wessem. De kerk werd oorspronkelijk gebouwd omstreeks het jaar 946. De huidige kerk is de vierde kerk en de architect Peutz heeft er nog elementen in verwerkt die verwijzen naar een Romeins verleden. Vermoedelijk is dit de oudste plaats van Midden Limburg waar een godshuis heeft gestaan. Zeer waarschijnlijk zagen de Vikingen (9^e eeuw) de Villa Wessem met zijn eerste kerkje en Romeinse toren toen zij de Maas afzakten voor hun plunderingen [zie Verborgen Wessem].

Deze summiere geschiedenis roept de vraag op hoe wij met ons geloofsgoed omgaan. Hebben we hierin niet een verantwoordelijkheid naar komende generaties? De beleving van het geloof in de afgelopen decennia leert ons, dat je om de overlevering door te kunnen geven er zelf ook in moet geloven. Zo heeft de apostel Paulus dat gedaan samen met de andere eerste geloofsgetuigen. Hun enthousiasme voor Jezus werkte aanstekelijk. Zonder de inhoud van de Blijde Boodschap blijft het anders buitenkant. En de kern van deze boodschap is Pasen: Jezus is opgestaan uit de doden.

Vaker denk ik dat wij in onze tijd, ondanks een kleine groep van gelovigen, een schakel zijn naar komende generaties. Het kan heel goed zijn dat degenen die nu en straks opgroeien ons gaan verwijten waarom we zo onverschillig met het christelijk geloofsgoed zijn omgegaan, terwijl het zo’n rijkdom bevat, die generaties lang het leven van mensen heeft bepaald. We hebben als gelovige katholieken juist nu een verantwoordelijkheid om dit geloof in Jezus door te geven, met daarbij als hoogtepunt Jezus’ verrijzenis. “Als wij verkondigen dat Jezus uit de doden is opgestaan, hoe is het dan mogelijk dat sommigen onder u bewaren dat er geen opstanding uit de doden bestaat … Christus is opgestaan uit de doden! (1 Kor 15,12.20b).”

Het doorgeven van het geloof is niet in de eerste plaats een kwestie van erover spreken, maar meer het geloof beléven. Vanuit het geloof leven! Ernaar leven dat we paasmensen zijn; leven vanuit het geloof in de verrijzenis. Dan drukken we uit hoe we in het leven staan. Hét kenmerk van de eerste christenen was: Het breken van het Brood op de dag des Heren, een uitdrukking van de viering van de Eucharistie op de zondag. Daartoe zijn onze kerken geconsacreerd en kunnen we die ook niet zomaar een andere bestemming geven, zonder bisschoppelijk decreet van een onttrekking aan de eredienst. Gezien het geringere aantal kerkgangers kunnen we hier ondanks de rijke geschiedenis echter niet aan ontkomen.

Uiteindelijk is niet de locatie waar we voor de liturgie samenkomen het belangrijkste, maar dat we het christelijk geloof in onze grotere regio – zoals bijvoorbeeld onze parochiefederatie Emmaus als geheel – kunnen bewaren, beleven en doorgeven. Het gaat om een verantwoordelijkheid die over parochiegrenzen heengaat. En juist zulke gezamenlijke vieringen kunnen het mooie van ons paasgeloof sterker uitstralen, als uitnodiging naar degenen die het katholieke geloof willen gaan ontdekken. We merken nu al: voor mensen die het geloof belangrijk vinden is niet de locatie van de kerk het belangrijkste, maar samen met anderen in een kerk de vreugde van het geloof vieren. Versterken we die geloofsband met elkaar over bestaande grenzen heen. Zalig paasfeest.

Wim Miltenburg fso, pastoor-deken