Welkom ook in onze parochies gelegen in Beegden, Ell, Haler, Heel, Hunsel, Ittervoort, Neeritter, Thorn en Wessem.
Met deze website willen wij u graag behulpzaam zijn, want soms is het moeilijk de juiste informatie te vinden. Vooral omdat er geen dorpsblaadjes meer zijn.
Op deze home-pagina vindt u de cursiefjes van de deken. Het laatste nieuws vindt u op de nieuws-pagina. Als vast menu, op iedere pagina, aan de linkerkant de misintenties en aan de rechterkant de praktische informatie over onze parochies.
Veel plezier!
En graag tot ziens in onze parochiekerken of bij een of andere activiteit.
Zaterdag 3 oktober hebben we in Wessem met een royaal aantal parochianen uit de negen parochies van de parochiefederatie Emmaus een hoorzitting gehad in het gemeenschapshuis in Wessem. Vicaris-generaal Harry Quaedvlieg was hierbij aanwezig en heeft het beleid van het bisdom toegelicht: We gaan op weg naar grotere parochiële eenheden. Voor ons betekent dit dat de negen parochies die samen de parochiefederatie Emmaus vormen, vanaf januari 2027 één fusieparochie worden.
Deze structuur komt meer overeen met de gegroeide kerkelijke praktijk: één pastoor en één kerkbestuur. We kunnen zo overbodige en tijdrovende administratie tussen verschillende parochies voorkomen en het biedt qua kostenbeheersing grote voordelen. Er zijn dan geen afzonderlijke parochies meer, maar wel blijven overal de lokale kerngroepen. Sinds mei 2026 heeft het bisdom gevraagd deze locatieteams te noemen, zodat overal in het bisdom dezelfde naam voor een ‘kerngroep’ of ‘torenoverleg’ gebruikt wordt. Deze locatieteams behouden hun taak om de dagelijkse gang van zaken te verzorgen.
In de praktijk houdt een fusieparochie in dat de lokale kerk niet meer samenvalt met de parochie, maar dat er negen kerken in de ene (fusie)parochie zijn. Het betekent ook dat we even welkom zijn in een andere kerk als in de eigen ons vertrouwde kerk. Dat was al zo; maar bij een eventuele sluiting van een kerk, word je niet slechts ‘ gast’ in de buurtkerk. Alle dorpskerken zijn ‘je eigen kerk’. In de praktijk groeiden we hier al langer naar toe: veel koorleden en vrijwilligers zetten zich ook nu al vaker in voor meerdere kerken. De stap naar een fusieparochie doet recht aan de gegroeide werkelijkheid. Het doel is één (gefuseerde) parochie met één pastoor en omgekeerd, met daarbij assistentie van kapelaans of diakens en overal locatieteams van vrijwilligers, zoals die er nu al zijn. Die koesteren we.
Als fusieparochie krijgen we een nieuwe naam. De naam Emmausparochie kan niet, want de nieuwe naam moet óf een heilige zijn, óf een mysterie van ons geloof; bijvoorbeeld H. Drie-eenheid, of Jezus Christus onder de naam van een mysterie. Ook Maria, met een moment uit haar leven dat we in de liturgie vieren, kan als parochienaam. We zijn blij met suggesties, liefst met een onderbouwing. Na de hoorzitting werden in de wandelgangen al genoemd: H. Michaël (29 september), St. Stephanus (26 december) en – zoals onze oudste parochie in Heel aanvankelijk heette – St. Stepanus’ Vinding (3 augustus), H. Kleopas (een van de twee Emmausgangers – 25 september), of het voorstel om een vrouwelijke heilige te kiezen …
Geïnspireerd door deze en nieuwe suggesties van jullie moet het kerkbestuur een voorstel aan de bisschop doen. Hij beslist uiteindelijk over de naam van onze fusieparochie.
Kinderen in de leeftijd van groep vier en vijf komen in aanmerking om dit schooljaar hun Eerste Heilige Communie te doen. De communievoorbereiding is voor de gehele parochiefederatie.
Graag nodigen wij u uit voor een info-avond, die voor alle parochies gezamenlijk zal zijn. Deze vindt plaats op 9 november om 19.30 uur in de kerk van Heel.
Op de informatieavond lichten we de betekenis van de communie toe, het communieproject, de lessen, activiteiten, vieringen, de kosten, werkgroepen e.d. De Eerste H. Communie zal plaatsvinden op zondag 23 mei 2027 om 10:30 uur.
Op het bijgevoegde aanmeldingsformulier kunt u uw zoon/dochter aanmelden voor de Eerste H. Communie. U kunt dit mailen naar parochiesecretariaat: info@parochiefederatie-emmaus.nl
Maasbracht. Vocaal Ensemble Vocomotion heeft zo langzaamaan een traditie opgebouwd om in één van de Mariamaanden in het Midden-Limburgse een Mariaconcert te verzorgen. Dit jaar gebeurt dat in de maand oktober, ook wel de Rozenkransmaand genoemd.
Op zondag 11 oktober, in de prachtige Abdijkerk van de St. Michaelparochie in Thorn, zullen de dames en heren van Vocomotion, onder leiding van hun dirigent Har van Pol, een aantal mooie meerstemmige gezangen uitvoeren. Liederen gewijd aan en ter ere van Maria, de moeder van Jezus. Ook is er ruimte voor samenzang van koor en toehoorders, want de ervaring leert dat dit door de bezoekers steeds meer op prijs wordt gesteld.
Het concert in Thorn begint die zondag 11 oktober om 15.00 uur en is gratis voor jong en oud te bezoeken. Een vrijwillige bijdrage na afloop, om te delen in de onkosten van deze bijeenkomst, wordt uiteraard ten zeerste gewaardeerd.
Parochiefederatie Emmaüs is voornemens om per 1 januari 2027 deze federatie om te zetten in een fusieparochie. Dat houdt in dat de parochianen van de oude parochies samen één nieuwe parochie gaan vormen met de naam Emmaus. Met ingang van dat moment worden de vroegere parochies Beegden-Heel, Wessem, Thorn, Ittervoort, Neeritter, Hunsel, Haler en Ell opgeheven.
Dit voornemen zal worden toegelicht tijdens een hoorzitting die zal plaatsvinden op
zaterdag 3 oktober om 14.00 uur
in het gemeenschapshuis van Wessem, Thornerweg 2.
Alle parochianen van de huidige parochies worden uitgenodigd om eventuele bezwaren en vragen voor te leggen aan het bestuur dat geassisteerd zal worden door Harry Quaedvlieg, vicaris-generaal van het bisdom Roermond.
Met deze fusie worden alle rechten en plichten van de oude parochies in de nieuwe fusieparochie Emmaüs ondergebracht. Deze nieuwe parochie wordt dan verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van de kerken, kerkhoven en overige bezittingen.
Na de hoorzitting vraagt het bestuur aan het bisdom om het formele besluit (decreet) te nemen voor deze fusie waarna nog een bezwaartermijn zal lopen. Voor de onderbouwing zal een aantal formele gegevens aangeleverd moeten worden (pastoraal beleidsplan, pastoraal team, financiële stukken, inventarisatie rechten en plichten, te benoemen bestuursleden, verslag hoorzitting en naam van de nieuwe parochie).
Een van de moeilijkste aspecten van de naastenliefde is een ander op zijn fouten wijzen. Komende zaterdag en zondag houdt Jezus ons dat in het evangelie voor (Mat. 18, 15-20). Iemand onder vier ogen terechtwijzen … Dat doen we niet gemakkelijk en het ligt gevoelig. Zeker in onze tijd: we leven in een individualistische maatschappij, persoonlijke vrijheid staat hoog aangeschreven en moeten we ons dan met elkaar bemoeien? In het Oude Testament vroeg Kaïn al “Ben ik dan de hoeder van mijn broeder?” (Gen, 4,9). Kerkvader Augustinus (354 – 430) zegt: Horen, zien en zwijgen, wordt vaak opgevat als vriendelijkheid, maar het kan ook onverschilligheid zijn. … Als je ziet dat iemand een fatale fout begaat, en je zegt niets, dan laat je die ander in de steek.
Jezus geeft er in dit zondagsevangelie meteen een voorwaarde bij hoe je dat moet doen: “Wijs iemand onder vier ogen terecht …” Daar ligt al een beperking: doe het onder vier ogen! En, ik zou het nooit doen zonder eerst voor de ander te bidden; dat het niet je eigen frustratie is die je overbrengt. Even belangrijk wát we zeggen is hóe we het zeggen. En op welk moment. En je kunt het ook alleen maar doen als je de ander goed kent.
Maar het blijft wel een aspect van naastenliefde waar we niet voor moeten weglopen: bij God telt iedere persoon. We zien dat bijvoorbeeld in het evangelie van de honderd schapen … Bij de apostel Jakobus lezen we: Als iemand van jullie van de waarheid afdwaalt en een ander brengt hem tot bekering, dan moet hij weten: wie een zondaar van zijn dwaalweg terugbrengt, zal diens ziel van de dood redden (vgl. Jac. 5, 19-20). Elkaar corrigeren is dus een aspect van de naastenliefde.
Roep van tevoren je eigen engelbewaarder aan, om de juiste woorden te zeggen, en roep ook de engelbewaarder van de ander aan: dat diegene open mag staan voor wat je gaat zeggen. En wácht ook niet te lang op het juiste moment; dat komt nooit … Kerkvader Johannes Chrysostomus (ca. 345 – 407) zegt hierover: het wachten op het juiste moment kan zowel een vorm van christelijke wijsheid zijn, maar ook een neiging tot uitstel en daarmee een teken van lafheid.
Gelukkig eindigt dit zondagsevangelie met gebed. We hoeven het niet op eigen kracht te doen. Waar onze intenties zuiver zijn, mogen we vertrouwen op de H. Geest die ons de moed en wijsheid geeft om dit delicate aspect van de naastenliefde op te pakken. “Waar twee of drie in mijn naam bijeen zijn, daar ben ik midden onder hen.” (Mat. 18, 20)
Op zaterdag 12 en zondag 13 september openen tijdens de Open Monumentendagen verschillende monumenten in Maasgouw gratis hun deuren voor publiek. Onder het landelijke thema ‘Veerkrachtig erfgoed, in tijden van onzekerheid’ staan de kwetsbaarheid én de kracht van ons cultureel erfgoed centraal. Bezoekers kunnen een weekend lang genieten van bijzondere monumenten, historische verhalen, rondleidingen, tentoonstellingen en activiteiten voor jong en oud.
In onze Parochiefederatie Emmaus zullen de kerken van Beegden (za/zo), Heel (za/zo) en Wessem (zo) en de kapellen van Panheel (zo) en Thorn (za/zo) voor u de deuren openen.
Soms betrap ik me erop dat ik mijn geloof verpak in bubbeltjesplastic. “Ik denk aan je,” zeg ik dan. Of: “Ik neem je mee in gebed.” Soms stuur ik een appje met de twee biddende handen, of beloof ik dat ik een kaarsje zal opsteken. Die gebaren drukken de goede richting uit en zijn soms ook voldoende. Maar stiekem weet ik dat ik een stap verder kan gaan. Veel gelovigen zullen dit herkennen: het is alsof we de scherpe kantjes van ons geloof eraf vijlen. En juist daardoor missen we een kans.
Waarom noemen we de naam van Jezus, of van Maria als Moeder Gods, niet veel uitdrukkelijker? Is het een zekere schroom? Willen we het zo algemeen mogelijk houden, zodat het nog net past in een samenleving die geloof vooral als een privézaak ziet?
Tegelijkertijd denk ik: de namen van Jezus en Maria zijn ons toch dierbaar? Noem ze dan ook! Als ik zeg: “Ik denk aan je,” dan is dat warm en welgemeend. Maar als ik zeg: “Ik bid dat Jezus je rust geeft,” dan getuig ik van de vrede die ik zelf bij Hem ervaar. Die biddende handen op ons scherm kunnen we ook eens uitschrijven: “Ik bid vanavond dat Jezus jou de kracht geeft om vol te houden.”
We mogen altijd een persoonlijk getuigenis geven, zonder dat we direct een discussie hoeven aan te gaan. Gewoon door te delen: “Ik ga naar de kerk en voel me daar goed bij.” Of door het vertrouwde gebaar te verdiepen: “Mag ik een kaarsje voor je aansteken en Maria vragen om een oplossing?”
Zo werken we er samen aan mee dat ons geloof niet verdampt. Door de namen van Jezus en Maria hardop te noemen, wordt ons geloof concreter. En het bijzondere is: we ervaren meteen dat we er zelf ook sterker door in onze schoenen staan. Want zo werkt de Heilige Geest. Hij verrijkt niet alleen de ander met onze geloofsbeleving, maar sterkt tegelijkertijd onszelf in onze overtuiging.
Laten we het simpelweg proberen. Zeker de jongere generaties mogen van ons verwachten dat we ons geloof niet langer inpakken, maar durven uitdelen. Het is immers het mooiste geschenk dat we zelf hebben ontvangen.
Grootouders zijn altijd blij als kinderen en kleinkinderen na de vakantie weer heel thuisgekomen zijn. Hun bezorgdheid is een menselijke uiting van hun liefde. De H. Schrijft en de Kerk nodigt ouderen uit om biddend in geloof die zorg los te laten.
Een korte tekst die we kunnen bidden of aan hen meegeven:
Nu jullie deze vakantie op reis gaan, steken wij een kaarsje voor jullie aan. Dat lichtje brandt als teken dat onze gebeden met jullie meereizen en dat God altijd dichtbij is, waar jullie ook zijn. We willen jullie een mooie reis toewensen. Niet alleen langs mooie plekken, maar vind ook vrede je hart: Ontdek de creativiteit in de mooie natuur om je heen. Zie Gods liefde in de vriendelijkheid van mensen die je ontmoet. Ervaar zijn rust op de stille momenten. Ik wil je zeggen: God reist met jullie mee en bij het aansteken vanhet kaarsje denk ik aan Jezus’ woorden: “Ik ben het Licht voor de wereld. Wie Mij volgt loopt nooit meer in de duisternis, maar heeft licht dat leven geeft.”
Hieronder geef ik een korte samenvatting van de bemoedigende woorden die Paus Leo XIV geeft in zijn boodschap voor de zesde Werelddag van Grootouders en Ouderen (26 juli 2026). De kern van zijn woorden: “Ik vergeet jou nooit” (Jes. 49, 15). De paus benadrukt hiermee dat God elke oudere kent, liefheeft en nooit in de steek laat. Je blijft een geliefd kind van God, juist ook dan wanneer je te maken krijgen met eenzaamheid en het niet meer zo gaat als je wil. De Paus antwoordt op een gevoel van “De Heer heeft mij verlaten, de Heer heeft mij vergeten” (Jes. 49, 14). Lees dan eens in de Psalmen.
En jongeren roept hij op om grootouders en eenzame ouderen op te zoen. Dan maak je Gods woorden “Ik vergeet jou niet” concreet.
Paus Leo XIV eindigt met: “Oudere zusters en broeders, ik dank u dat u mij iedere dag ondersteunt met uw gebeden, vooral wanneer u de rozenkrans bidt. Ik van mijn kant doe van harte hetzelfde voor u en wens dat de Heer uw altijd vernieuwt in geloof, hoop en liefde, Hij die ons nooit vergeet!”
Als pastoor hoor ik vaak: “de jeugd heeft de toekomst”, maar het zijn ouderen die in de afgelopen decennia het geloof hebben vastgehouden en doorgegeven, zodat de jeugd nu de toekomst heeft.
Tijdens mijn ziek zijn in het afgelopen half jaar heb ik veel nagedacht over hoe nu verder.
Door diverse factoren binnen het gezin en de federatie heb ik met pijn in mijn hart besloten om te stoppen als catechist. Dit geeft mij meer ruimte om alles te dragen. En ik zal zeker, ook na 32 jaar als vrijwilliger in diverse parochies (eerst in Vrangendael te Sittard en sinds 6 jaar in de parochies van federatie Emmaus) als vrijwilliger blijven rondzwerven waar het kan. Door dit besluit kan ik makkelijker ja of nee zeggen. Ik hoop dat jullie dit begrijpen. Mijn afscheid is op zondag 12 juli om 9.45 uur in de Abdijkerk te Thorn. Ik zou het fijn vinden om veel kinderen te zien. Denk aan vormelingen, communicanten en de kinderen van het kerstspel.
Bedankt voor het vertrouwen dat jullie mij gaven. Hopelijk zie ik jullie weer snel.
Deze tijd van Hemelvaart tot Pinksteren is een tijd van wachten en bidden … Jezus is heengegaan, heeft zijn missie volbracht en geeft zijn apostelen de opdracht om zijn werk voort te zetten. Hij zal niet meer lichamelijk bij hen zijn, maar wel op een andere wijze. Door de H. Geest blijft Jezus bij zijn Kerk; in Woord en Sacrament blijft Hij bij ons. Hij is ook daar waar er twee of drie bijeen zijn in zijn Naam …
In de tijd tussen Hemelvaart en Pinksteren wachten de leerlingen op de beloofde Helper. Dat wachten doet ons denken aan de advent. In de advent wachten op de komst van de Verlosser, de geboorte van Jezus. Nu wachten we op de komst van de H. Geest … De advent beleven we als tijd van verwachting met Maria; nu in de tijd tussen Hemelvaart en Pinksteren is Maria er ook bij: “allen bleven eensgezind volharden in gebed, samen met de vrouwen, met Maria, de moeder van Jezus en met zijn broeders”. Met Maria wachten en bidden om de Heilige Geest. Zalig pinksterfeest.
